27.Oct.2013

Supervisor တီခ်ယ္ေမြးေန႕။ဘုရားသြားၾကတယ္။ တီခ်ယ္အပါအ၀င္သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုးက သူ႕ကိုဖြင့္ေျပာဖို႕၊ႏွစ္ေယာက္တည္းစကားေျပာျဖစ္ေအာင္ အခြင့္အေရးေတြဖန္တီးေပးခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီထဲမွာ အရိပ္သံုးပါးနားမလည္တဲ့ ဆက္၀သုန္ေမာင္ တစ္ေကာင္ေၾကာင့္ မေျပာျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ဒါေပမဲ့ ကံၾကမၼာကအခြင့္အေရးေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ေသာ္တာဘုရားေပၚမွာေျခေထာက္ အေၾကာတင္သြားတယ္။ လမ္းဆက္ေလ်ာက္လို႕မရေတာ့တဲ့အတြက္ အိမ္ျပန္ပို႕ ဖို႕အေၾကာင္းဖန္လာတယ္။ ဒီလိုနဲ႕သူ႕အိမ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ လမ္းမသိတဲ့ကြ်န္ေတာ့္ကို bustop ကိုလိုက္ပို႕ေပးရင္း YMBA ရဲ႕ေဘးမွာပဲ ခ်စ္တယ္ လို႕ေျပာခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္အေျဖျပန္ေတာင္းေတာ့ ေနာက္ေန႕မွေျပာျပမယ္တဲ့။သူ႕ေျပာတဲ့ေနာက္ေန႕ဆိုတာကိုေစာင့္ရင္းတစ္ေန႕ တစ္ေန႕နဲ႕ တစ္လျပည့္သြားခဲ့ပါတယ္။အဲဒီတစ္လဆိုတာ ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ႏွစ္ေလာက္ ၾကာခဲ့ပါတယ္။

3.Nov.2013

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ေက်ာင္းကိုေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ေန႕ ဆိုတဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေလးနဲ႕ေပါ့။ ညကအိပ္လို႕ေပ်ာ္ရဲ႕လားေတာင္မသိဘူး။ မနက္ပိုင္းအတန္းတစ္ခ်ိန္ျပီးေတာ့မနက္စာစားဖို႕ Canteen ကိုဆင္းတဲ့အခါ ကြ်န္ေတာ္သူ႕ကိုေမးေတာ့ သူေျပာတာက “ ေနာက္ေန႕ဆိုတာ ေနာက္လာမယ့္အခ်ိန္တိုင္းျဖစ္ႏိုင္တာပဲတဲ့” ။ ကြ်န္ေတာ္ျမန္မာစာေမဂ်ာယူထားေပမယ့္ သူေျပာမွပဲေနာက္ေန႕ဆိုတာ ဒီေန႕မဟုတ္တာကိုေနာက္ေန႕ဟုေခၚပါသည္လို႕ ရွင္းရွင္းႀကီးေလးေလးနက္နက္နားလည္လိုက္ပါေတာ့သည္။ Canteen ေရာက္ေတာ့သူကေျပာတယ္ သူအႀကိဳက္ဆံုးအရာတစ္ခုကိုရွာေပးႏိုင္ရင္ ကြ်န္ေတာ္လိုခ်င္တာေပးမယ္တဲ့၊ဘာလဲလို႕ကြ်န္ေတာ္ေမးလိုက္ေတာ့ ေနၾကာပန္းအစစ္တဲ့။ ဒါနဲ႕ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ေျပာလိုက္ပါမယ္၊ရေစရမယ္လို႕၊ ဒီလိုနဲ႕ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏွစ္ေယာက္ခ်ိိန္းလိုက္တာက ကြ်န္ေတာ့ေမြးေန႕မွာ……. ေသပါေလေရာ၊ရန္ကုန္မွာ ေဆာင္းတြင္းႀကီး ေနၾကာပန္းအစစ္ကိုဘယ္မ်ာသြားရွာရပါ့မလဲ? ၿပီးေတာ့ကြ်န္ေတာ့ေမြးေန႕ က ကြ်န္ေတာ္ဒဂံုမွာစာေမးပြဲေျဖေနရတဲ့အခ်ိန္ေလ၊စာက်က္ရတာနဲ႕ ရွာခ်ိန္ဘယ္ရွိလိမ့္္မလဲ။ၾကည္သာတို႕တိုင္ပတ္ေနပါျပီ။